Nog even napraten over het leven – ‘Wit is altijd schoon’

‘Wit is altijd schoon’, de bekende roman van Leo Pleysier, is al enkele malen naar de theatervloer vertaald. Nu komen HETGEVOLG en HETPALEIS met een nieuwe versie met Sien Eggers en Kwinten Van Heden in de hoofdrollen. De regie is in handen van Stefan Perceval, die al eerder met Eggers samenwerkte voor het beklijvende ‘U bent mijn moeder’. En wat blijkt? Ook hier is interactie tussen Perceval en Eggers een bron van artistieke rijkdom. Van Heden vormt daarop bovendien een warme aanvulling die het publiek zeker zal weten te smaken.

11025755_916988075013284_6798198606249339000_n

In Wit is altijd schoon, een roman van Leo Pleysier, krijgen we de stem van een overleden moeder te horen, die haar hele leven lang haar zoon overbabbeld heeft en hem ook vanaf haar doodsbed niet met rust laat. In de voorstelling wordt voor dezelfde vorm gekozen waardoor Sien Eggers het grootste deel van de tijd aan het woord is. Het schetst een ontroerend, warm en soms lachwekkend beeld van de moederfiguur, die zoveel om haar zoon geeft. Als die jongen (Van Heden) dan af en toe reageert, doet hij dat op een kalme manier met vaste verstaanbare stem en evenveel begrip als liefde. Wit is altijd schoon geeft ons een inkijk in het leven van een typische Vlaamse oudere vrouw en schetst zo een beeld van hoe de rauwe liefde in een Vlaams gezin eruit kan zien. Nee, die liefdesrelatie is niet conflictloos of ontzettend spannend, maar wel onbeschrijfelijk mooi. De inperfectie maakt de warmte tussen moeder en zoon breekbaar en zo tastbaar dat je je er bijna letterlijk aan kan opwarmen.

Foto: Kris De Witte
Foto: Kris De Witte

Wit is altijd schoon gaat over een band die hierboven ‘niet spannend’ genoemd werd. Dat betekent echter niet dat het stuk langdradig zou zijn; daarvoor is er te veel gaande. Humor is een sterke factor in deze voorstelling, samen met een flinke portie herkenbaarheid. Een ander sterk element in de opvoering is het gebruik van licht, waardoor er een erg sereen beeld op het podium gecreëerd wordt. Waar het in het begin moeilijk is om de figuren te onderscheiden, treedt vooral Eggers op het einde van de voorstelling steeds meer in het voetlicht om de uitdrukkingen op haar gezicht zichtbaar te maken. Het plotse felle licht tekent lijnen op haar gezicht die een ietwat zware levensloop blootleggen. Kan dit getekende personage beter tot haar recht komen dan op deze manier in de spotlights te treden?

Dan is er nog de tekst van Leo Pleysier: een rauwe taal uit de Kempen, het noorden van België die af en toe misschien voor sommigen een tikkeltje onverstaanbaar zal zijn. Dat neemt niet weg dat je aanvoelt dat het erbij hoort. Al deze elementen samen maken van Wit is altijd schoon een toegankelijke sterke voorstelling die ook adolescenten weer de theaterzaal in kan lokken, terwijl de gelaagdheid van taal en emoties de oudste bezoekers zal weten te raken.

Wit is altijd schoon toert nog enkele maanden door Vlaanderen. Info en data op http://www.hetgevolg.be/Kalender/tag/Wit%20is%20altijd%20schoon.html.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s