Brandend actueel: ‘Gaz’ van Theater Malpertuis

Met oog op de terroristische gebeurtenissen van de afgelopen weken lopen we met een klein hartje de voorstelling ‘Gaz, pleidooi van een gedoemde moeder’ binnen. Bang voor aanslagen zijn we niet, maar ook woorden kunnen de mens pijn doen als ze als kogels afgevuurd worden. ‘Gaz’ had heel wat van die woorden in petto voor ons en geen ervan bleken losse flodders te zijn. 

Viviane De Muynck is een dame met klasse en uitstraling. Zelfs als ze aan het begin van het stuk klein en ineengedoken op haar betonblok in een gigantisch decor verzinkt, voel je de potentiële kracht van de vrouw die ze doorheen het stuk zal neerzetten. De regie van Piet Arfeuille toont haar enerzijds als mens die zich verdedigen zal, maar die als moeder ook haar zwakke plekken in die defensie laat zien. Soms is er triomf, dan weer totale gebrokenheid tot tranen toe. Topactrice Viviane schetst een genuanceerd beeld van een kwestie waarin oordelen feitelijk onmogelijk is.

Kan je de moeder van een terrorist veroordelen? Is zij verantwoordelijk voor de daden die het kind begaan heeft, terwijl ze hem logisch gezien alleen maar op de wereld heeft gezet? En heeft zij nog het recht om hem, ondanks die daden, graag te blijven zien en te betreuren? Het zijn die moeilijke vragen die in Gaz van Theater Malpertuis behandeld worden. Deze moeilijke thema’s zijn vandaag brandend actueel in het kader van het wijzen van een beoordelende vinger naar de verantwoordelijken die de terroristen van onze tijd gevormd hebben. Had opvoeding iets kunnen voorkomen? Had de omgeving meer kunnen doen om hun kind in toom te houden en radicalisering te voorkomen?

Wij oordelen als mensen over deze kwesties. Elk van ons heeft de afgelopen weken ongetwijfeld een mening uitgesproken die (onrechtstreeks) met deze ethische vragen te maken heeft. Het is met die reden dat deze voorstelling pijn doet en ons weet te raken. Wie blijft er onberoerd achter nadat hij zich niet alleen persoonlijk aangesproken heeft geweten, maar ook geraakt is door het prachtig geacteerde verlies van een moeder, dat universeel is? De woorden van Tom Lanoye missen hun uitwerking niet en blijven nog lang nagalmen in de bunker die door Theater Malpertuis op het podium gecreëerd wordt. Sterk werk.

Meer info en speeldata op: http://www.malpertuis.be/producties/213/

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s