‘deWattman’: muziektheater met een hart

Mogen we hier vandaag even het verhaal koesteren? In ‘deWattman’ van De Kolonie MT neemt Vic De Wachter je mee zoals alleen meestervertellers dat kunnen… Een monoloog, zegt u? Niet bepaald. Vic gaat als trambestuurder Leon Vermast in dialoog met de muziek, die speciaal voor dit stuk gecomponeerd werd. Het resultaat? Boeiende, bijna anekdotische, stukjes geschiedenis die op het einde de rillingen over uw rug zullen sturen.

39 deWattman Bram Vandeveire - 1 9.jpg

deWattman gaat over een van die ‘kleine oorlogsdrama’s, een van de ondergesneeuwde geschiedenissen uit de Tweede Wereldoorlog die door Erik Vlaminck naar waargebeurde feiten uitgewerkt werd. Resultaat is het pakkende verhaal van trambestuurder Leon Vermast die na het bombardement van een instelling in Mortsel de taak krijgt de patiënten naar hun nieuwe thuisbasis te brengen.

Objectief gezien is deWattman een monoloog. Eén acteur staat op de scène en brengt daar zijn verhaal, doorspekt met grapjes, maar met een serieuze ietwat mysterieuze ondertoon. Hij klinkt een beetje verbitterd over het leven, maar we lijken er de vinger niet op te kunnen leggen waar dat gevoel vandaan komt. De puzzelstukjes vliegen je om de oren, maar je slaagt er niet in ze meteen in elkaar te passen. Desondanks is het een plezier om te luisteren en te kijken: Vic De Wachter blijft een man die zijn vak kent: hij kan het publiek boeien.

39-dewattman-bram-vandeveire-1-10

Hoe passen we al die stukjes dan in elkaar? Dat is grotendeels een instinctieve bezigheid: je voelt aan dat er wat mis gegaan is in het leven van Leon en zo slaag je erin alles langzaam te reconstrueren. Dat instinctieve gevoel is grotendeels de verdienste van de muziek, geschreven door Bo Spaenc. De compositie ondersteunt de kronkelende mysterieuze verhaallijn vlot, maar hakt er op de heftige momenten van het leven van de trambestuurder evengoed stevig op in. Acteur en muzikanten (Bo Spaenc, Geert Waegeman & Bruno De Groote) gaan duidelijk in dialoog om zo het volledige verhaal te vertellen. Het werkt: het ‘aha’-gevoel op het einde is bevredigend en geslaagd.

Kortom: deWattman is een avond theater die velen zal kunnen boeien en ook bijblijven zal. Het is vakmanschap op acteergebied, maar tegelijk vervalt de voorstelling niet in cliché’s door een origineel verhaal en een muzikale compositie om u tegen te zeggen!

Ga zelf hier kijken.

Foto’s door Bram Vandeveire. 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s