Symboliek en spelplezier: ‘De zonder zon zon’

Jaak Van Assche en Zouzou Ben Chikha samen op een podium? Het lijkt niet de meest voor de hand liggende keuze, maar De zonder zon zon van Arsenaal/Lazarus kent wel wat meer ogenschijnlijk absurde twisten. En toch… ondanks het humoristische aspect stemt het stuk ook tot nadenken. Imagine no religion? Als de hit van John Lennon een toneelstuk was, zag het er misschien een beetje zoals De zonder zon zon uit! 

De zonder zon zon is een sterk modern sprookjes geschreven door Pieter De Buysser. Tovenaar/apotheker Bernard ontmoet bij toeval Nabil, die zijn leerling wordt. Samen hebben ze al heel wat kleine wonderen verricht zoals een man laten geloven dat hij nog steeds verliefd is op zijn vrouw en soortgelijke mirakels. En geloof… Daar draait het om in dit werk, net zoals dat in onze moderne wereld ook nog steeds zo belangrijk lijkt te zijn.

U voelt het al: er zijn in dit stuk meerdere lagen aanwezig. Op het eerste zicht krijgen we een vrolijk sprookjes voorgeschoteld met twee acteurs die vooral bruisen van spelplezier. Zeker Jaak Van Assche toont zich enorm energiek en verheugd dat hij weer op het podium mag staan. Zouzou Ben Chikha moet echter niet voor hem onderdoen: vooral in zijn interactie met het publiek toont hij zich sterk! De toeschouwers worden geen moment vergeten en al snel is het onmogelijk niet mee te gaan in het verhaal dat er geschetst wordt.

Er is –  zoals gezegd – echter ook een zwaardere ondertoon. Je voelt vanaf de aanvang hoe alles in dit stuk symbolisch is. Terwijl je als publiek het verhaal volgt, probeer je ook te achterhalen waar dit alles voor staat. Wat is de betekenis achter elk van de elementen van hun toverbrouwsel? Waar zal het allemaal toe leiden? Deze vragen blijven ook na het stuk nog rondspoken. De acteurs geven hints die blijven rondzweven boven het sobere decor… Sommige pikken we op en nemen we mee naar huis om over na te denken.

De ware magie in dit stuk is dat het tegelijk niet te zwaar wordt, ondanks de hedendaagse problematiek die er aangeraakt wordt. Zou de wereld mooier zijn als we allemaal gewoon zouden ‘zijn’ zonder in allerlei zaken te geloven? Dat is een stevige brok om over te filosoferen, maar wat er vooral blijft hangen is een avond met speels vermaak, mooi theater en heerlijk taalgebruik, gebracht door twee topacteurs. Guitig, vernieuwend en bovenal knap werk.

Meer info

Beeldmateriaal: Guy Kokken (hoofdafbeelding) en Kurt van der elst (Scènefoto’s)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s